ze kijkt, ziet, kijkt nog eens goed… een 4.3 op de toets (!)
lekker dan.
verder geen nieuws? nee verder niks.
tijd? 0.03
tijd voor? the sims..

na een late dienst kan ik nooit direct slapen, dus besluit ik maar een spelletje te doen op de laptop in bed.
terwijl naast me mn vriendje ligt, die bezig is het leeuwarder bos om te zagen.

lekker koese, en een dikke tut.

Het regende die dag, we zaten in de huiskamer. Allemaal waren we bezig met onze eigen dingen.
Mn vader kwam binnen, en ik hoorde geschreeuw… Ik deed mijn koptelefoon af, en vroeg wat er aan de hand was.
‘Papa heeft Dicky buiten achter gelaten, hij is weggelopen’. Wxe1t, zeg ik..
‘Hij luisterde weer eens niet’, zei mn vader.
ik ben er niet op ingegaan, maar smeet mijn laptop dicht, deed m’n jas en schoenen aan, en ging mijn hond zoeken. Mijn moeder en ik, allebei gingen we een kant uit.

‘Hoe kan je zo onverantwoordelijk zijn, dacht ik’…

Daar liep die, in de plensende regen, zoekend.. ‘DICKYYY’, riep ik, en hard rennend kwam hij aan rennen, hij keek me aan met die trouwe honden ogen, en hij had een blik van dankbaarheid.
‘Kom jongen, we gaan naar huis’, zei ik tegen hem.

Bij binnenkomst werd hij gestraft door mn moeder.. ‘Hou op mam’, zei ik, kijk hem nou, hij trilt, en hij is bang. Het is niet stout, hij is gewoon aan het puberen…

Papa, zei ik, het spijt me, maar dit is onverantwoord hoor…
Mijn ouders, ze zijn nu op visite, bij mn schoonouders..En mijn hond?

Die ligt hier in de kamer, en ik heb net met hem geknuffeld, hij verdient het…

Je kent ze vast wel, dingen die je leven passeren, zonder dat je wilt dat ze gebeuren.
Het zijn die dingen waarover je liever met niemand praat, omdat je je er voor schaamt, maar het enige wat je wil is begrip, een vriend waarmee je kan praten, die een arm om je heen slaat, als je zegt dat je het moeilijk hebt.

Ik kijk om me heen in de ruimte, een ruimte die ik niet ken, mensen die onbekend zijn. Verschillende gezichten, verschillende mensen, en ieder kent zijn eigen verhaal, ik vraag me af wat die verhalen zijn.
‘Psyciatrie’, zegt de lerares, wat maakt dat in ons los, waarom psychiatrie?
Er kwamen verhalen los, fijne dingen, discusie onderwerpen.

Toen kwamen we bij haar, haar gezicht werd rood, ik zag dat ze het moelijk had, ze zat naast me.
een meisje, klein, ze leek onzeker en bang, maar ze kon je aankijken met ogen waarmee je liever geen ruzie had. zo’n meisje die opvalt tussen anderen.

‘Waarom psychiatrie’, vroeg de lerares aan haar.
ze vertelde dat ze dingen mee gemaakt had, die bij haar een knop hadden om gezet.
‘Laten we zeggen dat ik me er in wil verdiepen, omdat het mij geholpen heeft’, zei ze.
Ik vroeg me af wat er met haar was..
‘Kan je iets vertellen aan ons, zodat het duidelijker word voor ons, voel je niet verplicht’.
voel je thuis, dacht ik… maar ik hield me stil.

Ik ben gek, een beetje gestoord, zei ze…
ik vroeg me af waarom ze zichzelf zo omschreef.
‘Ik heb borderline, ik spoor niet helemaal’. Ik ben opgenomen geweest in de psychiatrie, en…
Even werd het helemaal stil in de klas, die daarvoor nog zo heftig aan het discusieren was.
We wisten duidelijk niet wat te zeggen. ‘wat knap van je, dat je dit verteld’, zei de lerares..

‘Weet heel goed, dat je nu als verpleegkundige in de psychiatrie werkt, en niet in de stoel zit van de patixebnt’.

Ik zuchte, wou haar liefde geven, maar ik wilde ook op afstand blijven…

Nou, maar weer even een verhaaltje posten.
ik heb nu weinig tijd, maar ik ben van plan het hier weer een beetje bij te gaan houden.

Liefs, Mij!

body{background: url(http://lamour.web-log.nl/BACKGROUND.jpg)}–>

Gelukt hoewel mn leraar er niet al te blij mee was…
ik heb nu 2 dagen stage in leeuwarden er op zitten, en dat half 7 opstaan is echt een uitkomst!
tis een leuk huis, leuke bewoners, leuke collega’s.
En ik wil trouwens ook nieuwe schoenen voor het werk
ze zien er echt idioot uit, maar ze lopen heerlijk!
39,35… maar niet in leeuwarden verkrijgbaar. Dat word dus binnenkort even naar drachten.

en nu ga ik weer leren, want ik heb dinsdag een toets over verstandelijk gehandicapten.

byebye

Ik ben blij ik heb een nieuwe stage plaats gekregen vlakbij huis
Nu hoef ik niet meer om 05.00 van mn bed, maar kan ik lekker blijven liggen tot 6.30, en geloof me, dat scheelt echt enorm!!

Ik moet alleen nog mn coach even op de hoogte stellen dat het me gelukt is.
En dan moeten er nog een aantal dingen geregeld worden. Maar ik geloof dat het goed komt!

Bonk bonk, hee hallo? ‘wat is dit nou weer’, dacht ik.. Toen ik de voordeur open deed stonden daar de buurman en de buurvrouw.. ze keken naar beneden op de grond, en vroegen; ‘Is dit een bekende van je’? Nee, zei ik verbaast..

De jongen lag op de grond, hij had gekotst.. ik moet hem wakker maken dacht ik. en dat deed ik..
‘Hee hallo, wordt eens wakker joh’.. ‘Hummmmmm’, hoorde ik em zeggen.. en hij stond op.
‘Weet je waar je bent’, zei ik tegen de jongen. (ik schat hem een jaar of 20)
‘Jaa bij mn zus op 3 hoog, nummer 89 nummer 89′ wist hij uit te brengen. De stumper, stom dronken was die.
Later bleek dus dattie een portiek verderop woonde op nummer 89.
De buurman liep met hem mee, en rara wie zijn braaksel op mocht ruimen..
BINGO.

p.s gelukkig passen niet alle sleutels van deze flat op mijn voordeur, anders stond die lapzwans bij mij in de huiskamer.

Nou schrik niet, eindelijk weer een update..
ik heb het echt ongelovelijk druk met school, en vooral stage, die ik 40 km verder op heb, en waarvoor ik dus 3 dagen in de week om 5.15 moet op staan, om vervolgens de 6.17 trein te halen.
waarna ik 1,5 uur onderweg ben heen, en 1,5 weer terug. en dan ben ik om 17.15 weer thuis.
jaja, de goede rekenaar rekend dan precies 12 uren op een dag bezig.

En mijn nieuwe opleiding is ook niet de makkelijkste, we worden dood gegooid met medische termen, en alles in latijn.. pops maken, competenties aftekenen, boekbesprekingen, patixebnt besprekingen, reflecties typen, etcetcetc, en dan straks ook nog de toetsen..
kindergeneeskunde, psychologie, chirurgie, interne geneeskunde, etc…

Dus zucht, … dat was het eventjes

kusje

Eindelijk weer even tijd om een logje te typen.
Het is alweer even geleden. Zaterdag heb ik op plastische chirurgie gewerkt in het MCL, was erg leuk.
smiddags/avonds ben ik naar Kampen gereisd, om daar naar de RJB te luisteren, en weer even wat mensen te zien. Verbaas me er altijd weer over hoe die mensen kunnen spelen, en dan vraag ik me ook altijd af waarom ons eigen muziekkorps dat niet kan…

Zondag zijn we naar het leger gegaan, en daarna hebben we geoefend met drama, en bij mn ouders gegeten. en de rest van de dag was ongetwijfeld ook leuk, maar ik weet het simpelweg niet meer..

Maandag/dinsdag/woensdag ben ik voor het eerst naar m’n nieuwe stage geweest in Joure.
5.20 ging de wekker (!) het is er wel okxe9, maar vergelijke bij het MCL vind ik dit ‘easy’.. hoewel het soms ook niet altijd even makkelijk is met die mensen. het is een zware afdeling waar ik zit. (psycho-geriatrie)
ook qua verpleging is er weinig te doen. de eerste dag vond ik dan ook vreselijk, ik was alleen maar bezig met ADL verlenen, en raakte lichtelijk in paniek, omdat ik niet wou dat mijn hele stage zo werd.
Maar goed, zoals men wel vaker tegen me zegt; kijk het eerst even aan. so i did, en nu word het steeds leuker.
Die impulsieve eigenschap is soms leuk, soms irritant.
Mijn begeleider; Margot, is zeer positief over me, dus dat is erg fijn

Vandaag, (donderdag) ben ik naar de huisarts geweest, want ik had sinds woensdag middag flinke keelpijn, en problemen met slikken.
Conclusie: Keelontsteking -> brufen 400 mg 3x dd slikken. Ik moet het alleen nog even kopen bij de apotheek. morgen maar…

Vanavond ga ik naar Suus, die word 20, en dat gaan we natuurlijk even vieren!

Dat was even de update van de afgelopen week.

Oant Moarn